Latarnie

Nie wiem jak udało mi się znaleźć czas by odwiedzić to miejsce. Gratuluję sam sobie. Zasypiam za szybko wracając zbyt późno. Ostatnimi towarzyszkami mojej osoby są osiedlowe latarnie rozświetlone sznureczkiem, co druga. Dom wita mnie znajomym zapachem, niemą radością, swojskością porozrzucanych po meblach ciuchów. Niepostrzeżenie na twarzy pojawia się uśmiech chociaż zmęczenie nie odpuszcza nawet na moment. Dopijam resztki zaparzonej rano kawy, powoli się rozbieram. Lodówka nie kusi,nie chce mi się. Nic.
W połowie nagi nieporadnie usiłuję posprzątać resztki minionego dnia. Rozbijam się w kuchni nie myśląc o sąsiadach. Mało ich. Mijamy się jak duchy przechodząc obok siebie zadbaną klatką schodową, nie zaszczycając się nawzajem choćby przelotnym spojrzeniem. Nie jesteśmy związani nicią sympatii, niczym przechodnie na ulicy. Co robią teraz?Śpią, kochają się, przeklinają moje nocne powroty, może ich nie ma, czy to ważne? Robię swoje.
Uspokojony pożyteczną czynnością, po krótkim prysznicu kładę się na plecach z laptopem na brzuchu. Zapalam papierosa. Kiedyś nie pozwalalem sobie na taką rozkosz w pościeli. Przyzwyczajenia się zmieniają, reguły też. Sprawdzam wiadomości. Nie znajdę tam tej najważniejszej dzisiaj. O narodzinach człowieka, oczekiwanego z uzasadnionym lękiem i niecierpliwością. Mężczyzny w rodzinie zawłaszczonej przez kobiety. Kiedy otrzymałem krótkiego eska z lakoniczną informacją, wielkiej wagi dla rodziny, nie poczułem nic. Radość? Nie. Zazdrość? Asolutnie. Po przeczytaniu odłożyłem telefon całkowicie pochłonięty sobą. Czasami przerażam sam siebie.
Dopiero teraz poświęcam chwilę temu chłopcu, szepcząc w przestrzeń najlepsze życzenia na dziś, jutro, całe życie. Urodził się w rodzinie w której miłości i opieki zabraknąć mu nie może. Bliskiej Bogu. Wszystkiego dobrego.

"Zadzwoń do brata"

Do "brata".. Nie.
Okrucieństwo jest pochodną przeszłości. Brak zainteresowania pochodną jego braku w drugą stronę. W każdym przypadku.Wszystko-miłość, nienawiść, czułość, empatia-powinno być naznaczone wzajemnością.Jeśli jej brak -nie zamierzam bawić się w Chrystusa,przecież jeśli sypiasz z kobietą która tego nie chce, a Ty jesteś tego świadom- jesteś gwałcicielem.Wspólna krew do niczego nie zobowiązuje. Nie potrafię udawać że szaleję ze szczęścia. Ono nie jest moim, akceptuje je zatem machinalnie, niczym comiesięczne wydatki. Stało się i tyle.

"-A Ty?Nie myślisz o drugim dziecku?"
"-Gdybym o tym pomyślał, a co gorsza, zrobił-byłbym największym hipokrytą jakiego nosi ziemia. Nie powinno się czegoś mnożyć skoro to jedno co masz- dzielisz na pół."

Nie muszę odpisywać, nie ma na co. Zażynam kilka spamów, zamykam komputer. Oczy błagają o wypoczynek, reszta ciała nieśmiało im wtóruje. Pora uwolnić się od rozmyślań, przytulić do ciemności która już od dawna nie jest złowrogą i zasnąć mając pod powiekami dzikie miejsce w którym teraz tak pragnąłbym się znaleźć.
Za dużo zajęć, za mało życia.
Tymczasem, wczesnym rankiem przywitają mnie latarnie rozświetlone sznureczkiem,co druga.